Frankowicze, pełnomocnicy i ich sądny dzień

Po raz kolejny TSUE potwierdził, że założenie, na którym oparty jest polski projekt ustawy frankowej: sprawne rozliczanie umów w jednym postępowaniu, całkowicie wpisuje się w koncepcje trybunalskie.

null

16 kwietnia pokazał wpływ, jaki Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wywiera na sytuację orzeczniczą w sprawach frankowych. Trybunał wydał trzy „polskie” wyroki dotyczące przedawnienia roszczeń banku: C-752/24 Jangielak, C-753/24 Rzepacz i C-901/24 Falucka.

Sprawy te łączy o wiele więcej niż stan faktyczny, treść i proweniencja pytań. TSUE oparł w nich bowiem swoje rozumowanie na tym samym schemacie, a treść orzeczeń świadczy o tym, że linia orzecznicza, proporcjonalizująca sankcję konsumencką, w odpowiedzi na dążenie do maksymalizacji roszczeń konsumenckich, umacnia się. Po raz kolejny Trybunał potwierdził też, że założenie, na którym oparty jest polski projekt ustawy frankowej: sprawne rozliczanie umów w jednym postępowaniu, całkowicie wpisuje się w koncepcje trybunalskie.

null

Efekt nie tylko odstraszający

null

Trybunał oparł rozumowanie we wszystkich sprawach na tym samym schemacie, akcentującym proporcjonalność, a nie jak dotąd skuteczność czy odstraszający charakter sankcji. Państwa członkowskie muszą więc zapewnić środki, zapobiegające dalszemu stosowaniu klauzul abuzywnych. Po stwierdzeniu abuzywności, sąd powinien uznać klauzulę za nigdy nieistniejącą i przywrócić sytuację prawną i faktyczną, w jakiej konsument byłby, gdyby umowa nie zawierała postanowień abuzywnych – w szczególności należy mu się zwrot korzyści,...